« پس بدين سبب تو اى پيغمبر ! به راه خدايت مردم را بخوان ! و در اين امر همان‌طوركه مأمور هستى پايدارى كن ! و از آراء و افكار تو خالى آنان پيروى مكن ! و بگو : من ايمان آورده‌ام به كتابى كه خدا نازل نموده است . و نيز من مأمورم تا در ميان شما به عدل و داد رفتار كنم ! خداست كه پروردگار ما و پروردگار شماست ! براى ماست آنچه را كه ما بجا مىآوريم ؛ و براى شماست آنچه را كه شما بجا مىآوريد . در اين صورت هيچ محاجّه و گفتگوئى ميان ما و شما باقى نمىماند . خداوند ميان ما و شما را با هم مجتمع مىكند ؛ و به سوى اوست بازگشت ! » [ خطبهء أمير المؤمنين عليه السّلام در جامعيّت قرآن ] أمير المؤمنين عليه السّلام خطبه‌اى در « نهج البلاغة » راجع به عظمت و جاودانه بودن قرآن دارند ؛ و چون ما در ابتداى جلد اوّل همين كتاب آن را آورده‌ايم ، لهذا اينك نيز لازم است كه ارجاع به آن دهيم . « 1 » و نيز در « نهج البلاغة » آورده‌اند كه : ثمّ اختار سبحانه لمحمّد صلّى الله عليه و آله لقاءه . و رضى له ما عنده . و أكرمه عن دار الدّنيا . و رغب به عن مقارنة البلوى . فقبضه الله إليه كريما صلّى الله عليه و آله . و خلّف فيكم ما خلّفت الأنبياء فى أممها ؛ إذ لم يتركوهم هملا به غير طريق واضح ، و لا علم قائم . كتاب ربّكم فيكم ؛ مبيّنا حلاله و حرامه ، و فرائضه و فضائله ، و ناسخه و منسوخه ، و رخصه و عزائمه ، و خاصّه و عامّه ، و عبره و أمثاله ، و مرسله و محدوده ، و محكمه و متشابهه ؛ مفسّرا مجمله و مبيّنا غوامضه . بين مأخوذ ميثاق فى علمه ؛ و موسّع على العباد فى جهله . و بين

--> ( 1 ) - « نور ملكوت قرآن » ج 1 ، بحث اوّل ، ص 24 و 25